Omgekeerde perspectief gebruik ik in driedimensionale werken.

   Op de schilderijen, meestal houten panelen, worden onder een hoek van 45 graden andere panelen gemonteerd waarop in omgekeerde perspectief geschilderd wordt.  Het resultaat is verbluffend, bij het bekijken van het schilderij ontstaat beweging in 3D.

 Wat is Reverspectief ?   Reverspectief is omgekeerde perspectief welke gebruikt wordt in drie dimensionale schilderijen die, wanneer ze van een zekere afstand bekeken worden, de indruk wekken twee dimensionaal, vlak te zijn doch bij beweging van de toeschouwer ook lijken te bewegen en zelfs meer dan wat als normaal wordt ervaren.

Door het een weinig verplaatsen van het gezichtspunt zullen de drie dimensionale vlakken van het schilderij diepte en beweging groter suggereren dan wat het menselijk brein als normaal beschouwd.  Daar waar wij in de werkelijkheid bij het bekijken van iets ons hoofd verplaatsen in de richting van het te bekijken gebied of detail van een onderwerp zal in dit geval het gebied of onderwerp zich juist versneld van ons verwijderen wat een disorienterend effect teweegbrengt, maar een des te groter sensatie oproept door de ongewoon krachtige beweging.

De geschilderde illusie van de omgekeerde perspectief bestaat erin dat het onderwerp als het ware omgekeerd staat ten opzichte van de achtergrond.  Het dichtsbijzijnde en dus het visueel grootste bevind zich achteraan en het het verste gedeelte vooraan.  De perspectief klopt, doch alleen van enige afstand bekeken. Dichterbij komend zal de beschouwer met een schok ervaren naar een verkeerde afbeelding te hebben gekeken.  De illusie is zo sterk dat sommige mensen tijdens het bekijken en naderbij komen zich het hoofd stoten en een eerder pijnlijke kennismaking met het fenomeen hebben gemaakt.

Dit fenomeen, want het gaat hier niet louter om een schilderkunstige techniek, is reeds honderden jaren bekend maar wordt vreemd genoeg weinig toegepast.  Een van de oudste voorbeelden is het portret van de Byzantijnse Christus Pantokrator die in een hol gewelf boven het altaar afgebeeld is en alle de gelovigen en face lijkt aan te kijken.  Hierop zijn later variaties gemaakt met de Moeder Gods.  Beeldhouwers zijn hiermee langer bekend.  In een moule van een beeld zal men hetzelfde fenomeen kunnen zien, en in plaats van een holte een perfect drie dimendionaal beeld kunnen aanschouwen, natuurlijk op voorwaarde dat enige afstand tot het negatieve beeld genomen wordt.

Au fond gaat het hier niet om wat wij zien, maar wat wij willen zien, namelijk een vertrouwde en volkomen natuurlijke afbeelding.

Niet alles is in reverspectief uit te beelden en de techniek gaat bijvoorbeeld niet op voor grillige vormen zoals landschappen.  Huizen en gebouwen echter zijn bijzonder geschikt en ook interieurs kunnen door hun meetkundige vormen een dankbaar onderwerp zijn.